کهن روستای خشوییه

فصل‌ها نقش تعیین کننده‌ای در انتخاب مقصد سفر دارند. ولی روستای خشوییه از توابع شهرستان لنجان در فاصله‌ی ۸۰ کیلومتری جنوب غربی اصفهان از این قاعده مستثناست و از جمله مقاصدیست که مناسب سفر در هر چهار فصل سال است. همجواری روستای خشوییه با زاینده رود چشم اندازهای زیبایی به وجود آورده که در هر فصل جذابیت خاص خود را دارد. تراکم درختان سپیدار، چنار و گردو با برگ‌های زرد در طول مسیر ساحلی زاینده رود تا روستای خشوییه در فصل پاییز و بوی شکوفه‌های گیلاس، آلبالو، بادام و گوجه سبز در فصل بهار و نسیم خنکی که تابستان‌ها در کنار این طبیعت زیبا از روی زاینده رود بر می‌خیزد، گواه این ادعاست.

معماری روستا لذت از طبیعت آن را دو چندان می‌کند. ساباط‌ها و دالان‌ها با عطر کاهگل در روزهای گرم تابستان، سایبان آرامش رهگذران هستند. پاییز و زمستان هم ساباط‌های خشت و گلی مأمن رهگذران می‌شوند تا آرامش گمشده‌ی زندگی شهرنشینی را لحظه‌ای باز یابند. باران نور انتهای ساباط و صدای رودخانه و باد ملایمی که برگ‌های سپیدار را به رقص آورده وسوسه کننده است. علی‌الخصوص که کوچه باغی با درختان به و آلبالو بعد از تاریکی ساباط، خوشامدگوی رهگذر باشد.

اگر در بین درختان پیرمردی را دیدید که شاخه‌های درخت گیلاس را می‌بوید، تعجب نکنید که روشن دل است. اگر چه چشم‌هایش به تاریکی عادت دارد، اما سراغ پیر چنار هزار ساله روستا را از همان پیرمرد بگیرید. چنار پیری که با حدود ۱۴۰۰ سال قدمت، نماد هویت و استقامت روستا است.

نکته مهمی که در بومگردی روستا قابل توجه است و از چشم گردشگران دور نمی‌ماند، قفل‌هایی است که به درب منازل قدیمی آویزان است و نشان از مهاجرت جوان‌ها به شهرها می‌دهد. ولی ساکنان سالخورده‌ی کهن روستای خشوییه هنوز سخاوتمندانه گردشگران را میزبانی می‌کنند. همصحبتی با این گنجینه‌های مهربانی و تجربه خالی از لطف نیست.

معماری ناهمگون مسجد روستا با بافت قدیمی را به منظر چشم نواز سیبه‌های هنوز پابرجا ببخشید و از صدای جویبار و بوی باران خورده‌ی برگ‌های گردو و چنار و تماشای ایوان‌ها و پرچین‌ها که یادآور شعر سهراب هستند، لذت ببرید.

اگر برای سفر به خشوییه مسیر اصفهان، اتوبان ذوب آهن، زرین شهر، باغ بهادران، کرچگان و برنجگان را انتخاب کرده‌اید، پیشنهاد می‌کنم که برای بازگشت مسیر مخالف را انتخاب کنید و از رانندگی در جاده‌ی نوار ساحلی زاینده رود به سمت روستای زرد خشوییه و چم علیشاه لذت ببرید و نهایتاً از جاده پل کاهکش به شهر سامان بروید.

 

نویسنده: مهدی عابدی
عکاس: مریم عابدی، محسن جعفری